Hoeveel afvallen met Mounjaro?

Hoeveel afvallen met Mounjaro is een veelgestelde vraag voor iedereen die deze behandeling overweegt. Mounjaro (tirzepatide) liet in klinisch onderzoek een gemiddeld gewichtsverlies zien van 15 tot 22 procent van het lichaamsgewicht na 72 weken. Dat zijn indrukwekkende studieresultaten, maar het werkelijke gewichtsverlies verschilt per persoon en hangt af van de dosis, leefstijl en individuele kenmerken. In dit artikel leest u wat het onderzoek zegt, welke factoren een rol spelen, voor wie Mounjaro geschikt is en wanneer u een arts of apotheker raadpleegt.

Hoeveel kilo's kun je verliezen met Mounjaro?

In klinisch onderzoek verloren deelnemers gemiddeld 15 tot 22 procent van hun lichaamsgewicht na 72 weken; het werkelijke resultaat verschilt per persoon en hangt af van dosis, leefstijl en individuele kenmerken.

In klinisch onderzoek verloren volwassenen met overgewicht of obesitas gemiddeld 15 tot 22 procent van hun lichaamsgewicht na 72 weken behandeling met tirzepatide, de werkzame stof in Mounjaro. Dit zijn gemiddelden uit gecontroleerde studies bij specifieke doses en populaties; het werkelijke gewichtsverlies verschilt sterk per persoon en hangt af van de bereikte dosis, leefstijlaanpassingen en individuele lichaamskenmerken. De exacte studieresultaten per dosis en populatie zijn vastgelegd in rubriek 5.1 van de Europese productinformatie (SmPC), beschikbaar via de CBG-geneesmiddeleninformatiebank en het EMA EPAR voor Mounjaro.

Mounjaro is in de EU door de Europese Commissie toegelaten op basis van een positief advies van het EMA; in Nederland is deze EU-toelating van kracht. Toelating betekent dat werkzaamheid en veiligheid zijn beoordeeld; het is geen garantie voor een bepaald individueel resultaat.

Mounjaro is een hulpmiddel binnen een bredere aanpak en geen vervanging voor gezonde voeding en voldoende beweging. De productinformatie benadrukt uitdrukkelijk dat het middel altijd gecombineerd moet worden met een caloriearm dieet en meer lichamelijke activiteit. Verwachtingen over gewichtsverlies horen thuis in een gesprek met een arts, die de individuele situatie kan beoordelen.

Wat zegt het onderzoek over gewichtsverlies met tirzepatide?

In SURMOUNT-1 bereikte de hoogste dosis (15 mg per week) een gemiddeld gewichtsverlies van circa 22 procent na 72 weken, vergeleken met circa 2 procent in de placebogroep.

De SURMOUNT-onderzoeksprogramma's vormen de belangrijkste wetenschappelijke basis voor de goedkeuring van tirzepatide bij gewichtsbeheersing. In SURMOUNT-1, een gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studie met meer dan 2.500 deelnemers zonder diabetes mellitus type 2, bereikte de groep die de hoogste dosis (15 mg per week) ontving een gemiddeld gewichtsverlies van circa 22 procent na 72 weken, vergeleken met circa 2 procent in de placebogroep. Deze resultaten zijn gepubliceerd in het New England Journal of Medicine en zijn samengevat in rubriek 5.^[8]1 van de EMA-productinformatie voor Mounjaro.

Tirzepatide is een duaal agonist: het activeert zowel de GIP-receptor (glucoseafhankelijk insulinotroop polypeptide) als de GLP-1-receptor (glucagonachtig peptide-1). Volgens de productinformatie leidt dit gecombineerde werkingsmechanisme tot vermindering van de eetlust en energie-inname, glucoseafhankelijke stimulatie van insulinesecretie en remming van glucagonafgifte, en vertraging van de maaglediging. Dit onderscheidt tirzepatide van enkelvoudige GLP-1-agonisten, al is het niet toegestaan om op basis hiervan een rangschikking te maken ten opzichte van andere geneesmiddelen.

Bij mensen met diabetes mellitus type 2 laten de SURPASS-studies eveneens significante gewichtsreducties zien, naast verbetering van de bloedglucosewaarden (gemeten in mmol/L). Het is van belang te benadrukken dat studieresultaten zijn behaald onder gecontroleerde omstandigheden, met regelmatige medische begeleiding en gestandaardiseerde leefstijlinterventies. Resultaten in de dagelijkse praktijk kunnen hiervan afwijken.

Welke factoren bepalen hoeveel je afvalt?

De bereikte onderhoudsdosis, voeding, beweging, slaap, stress en begeleidende aandoeningen bepalen samen hoeveel gewicht iemand verliest met Mounjaro.

Het gewichtsverlies met Mounjaro wordt bepaald door een combinatie van biologische, gedragsmatige en behandelingsgerelateerde factoren, en is daarmee sterk individueel. De bereikte onderhoudsdosis speelt een grote rol: de goedgekeurde doses lopen op van 2,5 mg per week als startdosis tot maximaal 15 mg per week, met gefaseerde verhoging zoals beschreven in rubriek 4.2 van de SmPC. Niet iedereen verdraagt de hoogste dosis vanwege bijwerkingen, en de arts past de dosering aan op basis van de individuele respons en tolerantie.

Daarnaast zijn leefstijlfactoren van grote invloed:

• Voeding: een caloriearm, gevarieerd dieet versterkt het effect van de medicatie aanzienlijk.

• Beweging: regelmatige lichamelijke activiteit draagt bij aan het behoud van spiermassa en ondersteunt gewichtsverlies.

• Slaap en stress: chronisch slaaptekort en langdurige stress kunnen het gewichtsverlies belemmeren via hormonale mechanismen.

• Begeleidende aandoeningen: aandoeningen zoals hypothyreoïdie of het gebruik van bepaalde andere geneesmiddelen kunnen het gewichtsverlies beïnvloeden.

De duur van de behandeling is eveneens relevant: gewichtsverlies treedt geleidelijk op en bereikt doorgaans een plateau na 52 tot 72 weken, zoals blijkt uit de SURMOUNT-studies en de samenvatting in het EMA EPAR. Gegevens uit SURMOUNT-4 laten zien dat het gewicht na het staken van de behandeling kan terugkeren, wat bevestigt dat obesitas een chronische aandoening is die een langdurige aanpak vereist. Resultaten verschillen per dosis en per indicatie (met of zonder diabetes mellitus type 2).

Bijwerkingen en veiligheid: wat je moet weten

De meest voorkomende bijwerkingen zijn maagdarmklachten zoals misselijkheid en diarree; ernstigere maar zeldzamere risicos zijn acute pancreatitis, galstenen en hypoglykemie bij combinatie met insuline of sulfonylureum.

De meest voorkomende bijwerkingen van Mounjaro zijn maagdarmklachten, waaronder misselijkheid, diarree, braken, obstipatie en buikpijn. Deze klachten treden vooral op bij het starten van de behandeling of bij dosisverhoging en nemen bij de meeste mensen af naarmate het lichaam went aan het middel. Langzame dosisopbouw, zoals beschreven in de SmPC, helpt deze klachten te beperken.

Aanhoudend braken of diarree kan leiden tot uitdroging en, in combinatie daarmee, tot verslechtering van de nierfunctie. De productinformatie (rubriek 4.4) adviseert voldoende te drinken bij maagdarmklachten en bij tekenen van uitdroging contact op te nemen met een zorgverlener.

Mounjaro is niet onderzocht bij mensen met ernstige maagdarmziekten, waaronder ernstige gastroparese. De SmPC adviseert voorzichtigheid bij deze groep.

Ernstiger, maar minder frequent voorkomende bijwerkingen die in de productinformatie worden vermeld, zijn onder andere:

• Acute pancreatitis: bij verdenking op pancreatitis (aanhoudende, ernstige buikpijn) moet de behandeling worden gestaakt en direct medische hulp worden gezocht. Na bevestigde pancreatitis mag tirzepatide niet worden hervat. Buiten kantooruren is de huisartsenpost bereikbaar voor spoedeisende vragen; bel 112 uitsluitend bij een levensbedreigende situatie.

• Galstenen en galblaasaandoeningen: zijn gemeld bij gebruik van tirzepatide.

• Hartslag: een lichte stijging van de hartslag is waargenomen in studies.

• Diabetische retinopathie: bij mensen met reeds bestaande diabetische retinopathie kan snelle verbetering van de bloedglucosewaarden tijdelijke verslechtering van de oogaandoening veroorzaken. Regelmatige oogcontrole is bij deze groep van belang.

• Hypoglykemie: bij gelijktijdig gebruik van sulfonylureumderivaten of insuline is het risico op hypoglykemie verhoogd. De arts kan de dosis van het sulfonylureum of insuline aanpassen. Dit risico geldt niet bij gebruik van tirzepatide als enig bloedglucoseverlagend middel.

• Anesthesie: omdat tirzepatide de maaglediging vertraagt, bestaat bij algehele anesthesie of diepe sedatie een verhoogd risico op aspiratie. Informeer de anesthesist over het gebruik van Mounjaro.

Mounjaro wordt niet aanbevolen tijdens zwangerschap of borstvoeding; raadpleeg de SmPC (rubriek 4.6) voor de volledige risico-afweging en eventuele stoptermijnen. Vrouwen die orale anticonceptiva gebruiken en met Mounjaro starten of een dosisverhoging krijgen, wordt geadviseerd gedurende 4 weken na de start of na elke dosisverhoging aanvullend een barrièremethode te gebruiken, omdat tirzepatide de opname van orale anticonceptiva kan beïnvloeden. Niet-orale anticonceptiemethoden zijn een alternatief.

Bijwerkingen kunnen worden gemeld bij Bijwerkingencentrum Lareb, het Nederlandse centrum voor geneesmiddelenbewaking. Dit geldt zowel voor patiënten als voor zorgverleners.

Voor wie is Mounjaro volgens de richtlijnen geschikt?

Mounjaro is goedgekeurd voor volwassenen met een BMI van 30 of hoger, of een BMI van 27 of hoger met een gewichtsgerelateerde comorbiditeit, en voor diabetes mellitus type 2 vanaf 10 jaar.

Mounjaro is in de EU toegelaten voor twee indicaties, zoals vastgelegd in rubriek 4.1 van de SmPC. Ten eerste voor de behandeling van onvoldoende gereguleerde diabetes mellitus type 2 bij volwassenen, adolescenten en kinderen van 10 jaar en ouder. Ten tweede voor gewichtsbeheersing bij volwassenen met een BMI van 30 kg/m² of hoger, of een BMI van 27 kg/m² of hoger in combinatie met ten minste één gewichtsgerelateerde comorbiditeit zoals hypertensie, dyslipidemie of obstructief slaapapneu.

Het Farmacotherapeutisch Kompas en de NHG-standaarden (Diabetes mellitus type 2; Obesitas) bieden aanvullende richtlijnen voor de praktijk in Nederland.

Contra-indicaties zijn vastgelegd in rubriek 4.3 van de SmPC en omvatten overgevoeligheid voor tirzepatide of een van de hulpstoffen. Raadpleeg de volledige productinformatie via de CBG-geneesmiddeleninformatiebank voor alle contra-indicaties en waarschuwingen die van toepassing zijn.

Wat betreft vergoeding in Nederland: geneesmiddelen voor gewichtsbeheersing vallen in de meeste gevallen buiten de basisverzekering. Wanneer een middel wel vergoed wordt, valt de vergoeding onder het eigen risico. De actuele vergoedingsstatus wordt bepaald door het Zorginstituut Nederland. Voor de indicatie diabetes mellitus type 2 gelden andere vergoedingsregels. Het is raadzaam de actuele situatie te verifiëren bij de eigen zorgverzekeraar of apotheker, omdat het vergoedingsbeleid kan wijzigen.

Mounjaro is uitsluitend verkrijgbaar op recept. De beslissing of iemand in aanmerking komt, wordt genomen door een arts na een individuele beoordeling van de gezondheidssituatie, het gewicht, de aanwezige comorbiditeiten en eventuele contra-indicaties.

Wanneer bespreek je Mounjaro met je arts of apotheker?

Bespreek Mounjaro met uw huisarts als startpunt; zoek direct medische hulp bij ernstige buikpijn, tekenen van een allergische reactie of aanhoudend braken waardoor u niet kunt drinken.

Een gesprek met de huisarts is het juiste startpunt voor iedereen die overweegt Mounjaro te gebruiken voor gewichtsbeheersing of die vragen heeft over de behandeling van diabetes mellitus type 2. De huisarts kan beoordelen of de indicatie van toepassing is, welke behandelopties passend zijn en of er contra-indicaties of interacties met andere geneesmiddelen bestaan. Mounjaro is uitsluitend op recept verkrijgbaar en mag niet worden gestart zonder medische begeleiding.

Bij bestaand gebruik van Mounjaro zijn er situaties waarbij contact met een zorgverlener niet kan wachten:

• Ernstige, aanhoudende buikpijn: dit kan wijzen op pancreatitis en vereist directe medische beoordeling. Neem buiten kantooruren contact op met de huisartsenpost. Bel 112 uitsluitend bij een levensbedreigende situatie.

• Tekenen van een allergische reactie, zoals zwelling van het gezicht, de lippen of de keel, of ernstige huidreacties: zoek direct medische hulp.

• Aanhoudend braken of diarree waardoor u niet voldoende kunt drinken of eten: neem contact op met uw huisarts of, buiten kantooruren, de huisartsenpost.

• Veranderingen in het gezichtsvermogen bij mensen met bekende diabetische retinopathie: bespreek dit met uw huisarts.

De apotheker is een laagdrempelige gesprekspartner voor vragen over het gebruik van de pen, de bewaring van het geneesmiddel en mogelijke interacties met andere medicatie. De Mounjaro KwikPen bevat meerdere doses; de apotheker of de bijsluiter kan uitleggen hoe de pen correct wordt gebruikt en bewaard. Raadpleeg voor de exacte gebruiksinstructie de bijsluiter of de apothekersinstructie.

Wie twijfelt of Mounjaro geschikt is, of die vragen heeft over de vergoeding in Nederland, kan ook terecht bij de eigen huisarts of apotheker voor een oriënterend gesprek zonder dat dit direct tot een recept hoeft te leiden.

Frequently Asked Questions