Mounjaro afvallen dosering: opbouw en gebruik

Mounjaro afvallen dosering: wie overweegt te starten met tirzepatide, wil weten hoe de dosisopbouw werkt en wat dit middel doet. Mounjaro (tirzepatide) is een wekelijkse injectie die twee darmhormonen nabootst en zo de eetlust remt en het verzadigingsgevoel verlengt. De behandeling begint altijd op 2,5 mg per week en wordt stapsgewijs opgebouwd tot maximaal 15 mg. In dit artikel leest u hoe de dosering verloopt, wat u kunt verwachten, welke bijwerkingen bekend zijn en voor wie Mounjaro in Nederland beschikbaar is.

Wat is Mounjaro en hoe werkt het bij gewichtsverlies?

Mounjaro (tirzepatide) is een wekelijkse injectie die als dubbele GLP-1 en GIP-agonist de eetlust remt, de maaglediging vertraagt en zo gewichtsverlies ondersteunt bij obesitas of overgewicht.

Mounjaro (tirzepatide) is een geneesmiddel dat door de Europese Commissie is goedgekeurd voor zowel de behandeling van diabetes type 2 als voor gewichtsbeheersing bij volwassenen met obesitas of overgewicht met gewichtsgerelateerde aandoeningen.^[1][2] Het werkzame bestanddeel tirzepatide is een zogenoemde dubbele agonist: het bootst tegelijkertijd de werking na van twee darmhormonen, namelijk GLP-1 (glucagonachtig peptide-1) en GIP (glucoseafhankelijk insulinotroop polypeptide). Deze hormonen worden van nature aangemaakt na een maaltijd.

Door beide receptoren te activeren, beïnvloedt tirzepatide meerdere processen tegelijk. Het remt de maaglediging, waardoor voedsel langzamer de darm bereikt en het verzadigingsgevoel langer aanhoudt. Daarnaast werkt het in op hersengebieden die honger en eetlust reguleren, wat leidt tot een verminderde calorie-inname. Bij mensen met diabetes type 2 stimuleert het ook de insulineafgifte op een glucoseafhankelijke manier en remt het de afgifte van glucagon.

Mounjaro wordt toegediend als een wekelijkse injectie onder de huid. Volgens de productinformatie zoals gepubliceerd in de CBG-MEB geneesmiddeleninformatiebank kan de injectie worden gezet in de buik, het bovenbeen of de bovenarm.^[1][2] Mounjaro is een receptplichtig geneesmiddel: een arts beoordeelt of het middel geschikt is voor de individuele situatie.

Bronnen: EMA EPAR Mounjaro (productinformatie, SmPC en bijsluiter, NL); CBG-MEB geneesmiddeleninformatiebank, Mounjaro (tirzepatide).

Welke dosering wordt voorgeschreven en hoe wordt die opgebouwd?

De startdosis is 2,5 mg per week, elke vier weken verhoogd met 2,5 mg tot een maximale onderhoudsdosis van 15 mg per week vanaf week 21.

De startdosering van Mounjaro voor gewichtsbeheersing bedraagt 2,5 mg per week. Volgens SmPC rubriek 4.2 verloopt de stapsgewijze opbouw (titratie) als volgt:

• Weken 1 tot 4: 2,5 mg per week (startdosis, niet bedoeld als onderhoudsdosering)

• Weken 5 tot 8: 5 mg per week

• Weken 9 tot 12: 7,5 mg per week

• Weken 13 tot 16: 10 mg per week

• Weken 17 tot 20: 12,5 mg per week

• Vanaf week 21: 15 mg per week (maximale dosis)

Deze geleidelijke opbouw is bedoeld om de kans op maag-darmklachten te beperken. De arts kan de titratie vertragen als bijwerkingen optreden. De onderhoudsdosering is de laagste dosis waarbij voldoende effect wordt bereikt; dat hoeft niet altijd de maximale dosis van 15 mg te zijn.

Gemiste dosis: als een injectie wordt gemist, kan deze worden toegediend binnen 4 dagen (96 uur) na de geplande dag. Als meer dan 4 dagen zijn verstreken, wordt de gemiste dosis overgeslagen en wordt de volgende injectie op de reguliere dag gezet. De injectiedag kan worden gewijzigd, mits de minimale tussentijd van 72 uur tussen twee injecties in acht wordt genomen.

Bij gelijktijdig gebruik van insuline of sulfonylureumderivaten kan een dosisverlaging van die middelen nodig zijn om het risico op hypoglykemie te verminderen; de arts beslist hierover.

Opslag en gebruik: na het eerste gebruik kan de pen tot 30 dagen worden bewaard bij een temperatuur van maximaal 30 graden Celsius, of in de koelkast tussen 2 en 8 graden Celsius.^[1] Raadpleeg de bijsluiter voor volledige instructies over het gebruik van de pen, inclusief het primen voor het eerste gebruik en het gebruik van een geschikte pennenaald.

Bronnen: EMA EPAR Mounjaro, SmPC rubriek 4.2 en 6.4; CBG-MEB geneesmiddeleninformatiebank, bijsluiter Mounjaro; Farmacotherapeutisch Kompas, tirzepatide.

Hoeveel gewicht kun je verliezen met Mounjaro?

Gewichtsverlies verschilt per persoon en is afhankelijk van dosering, leefstijl en individuele kenmerken; Mounjaro werkt altijd als aanvulling op dieet en beweging.

Klinische studies laten zien dat behandeling met tirzepatide bij mensen met obesitas of overgewicht gepaard gaat met een aanzienlijke gewichtsafname, maar de uitkomst verschilt per persoon en is afhankelijk van meerdere factoren, waaronder de dosering, leefstijl en individuele kenmerken. In de SURMOUNT-studies, die ten grondslag liggen aan de Europese goedkeuring en zijn samengevat in SmPC rubriek 5.1, namen deelnemers die de hoogste dosis kregen gemiddeld aanzienlijk meer af dan deelnemers die een placebo kregen, in combinatie met leefstijlbegeleiding. Deze resultaten gelden voor groepen deelnemers onder gecontroleerde omstandigheden en zijn niet één op één van toepassing op elke persoon.

Mounjaro wordt altijd ingezet als aanvulling op een caloriearm dieet en meer lichaamsbeweging, niet als vervanging daarvan. Gewichtsverlies is geen gegarandeerde uitkomst. De arts beoordeelt periodiek of de behandeling voldoende effect heeft en kan op basis daarvan de behandeling heroverwegen.

Een arts of gespecialiseerde diëtist kan op basis van de persoonlijke situatie een realistisch beeld geven van wat haalbaar is. Gewichtsbeheersing is een langdurig proces waarbij medicamenteuze ondersteuning slechts één onderdeel vormt.

Bronnen: EMA EPAR Mounjaro, SmPC rubriek 5.1; Farmacotherapeutisch Kompas, tirzepatide (samenvatting studieresultaten).

Bijwerkingen en veiligheid: wat moet je weten?

De meest voorkomende bijwerkingen zijn maag-darmklachten; ernstigere risicos zijn pancreatitis, uitdroging en hypoglykemie bij combinatie met insuline of sulfonylureumderivaten.

De meest voorkomende bijwerkingen van Mounjaro zijn maag-darmklachten, zoals misselijkheid, diarree, braken, obstipatie en buikpijn. Deze klachten treden vooral op bij het starten van de behandeling of bij het verhogen van de dosis, en nemen bij de meeste mensen af naarmate het lichaam gewend raakt aan het middel. De geleidelijke dosisopbouw is mede bedoeld om deze klachten te beperken.

De volgende waarschuwingen en minder vaak voorkomende maar ernstige bijwerkingen zijn beschreven in de EU-productinformatie (SmPC rubrieken 4.4 en 4.8):

Pancreatitis: Acute alvleesklierontsteking is gemeld bij gebruik van tirzepatide. Bij vermoeden van pancreatitis dient de behandeling direct te worden gestaakt; bij bevestiging wordt de behandeling niet hervat. Voorzichtigheid is geboden bij mensen met een voorgeschiedenis van pancreatitis, omdat deze groep niet is onderzocht. Bij aanhoudende, ernstige buikpijn, al dan niet uitstralend naar de rug, moet direct medische hulp worden gezocht. Bel in een noodsituatie 112.

Dehydratie en nierfunctie: Ernstige maag-darmklachten kunnen leiden tot uitdroging, met als mogelijk gevolg verslechtering van de nierfunctie of acute nierinsufficiëntie. Zorg voor voldoende vochtinname bij maag-darmklachten en raadpleeg bij aanhoudende klachten de eigen huisarts.

Ernstige maag-darmaandoeningen: Mounjaro is niet onderzocht bij mensen met ernstige maag-darmaandoeningen, waaronder gastroparese (vertraagde maaglediging). Gebruik bij deze aandoeningen wordt niet aanbevolen.

Anesthesie en aspiratierisico: Omdat tirzepatide de maaglediging vertraagt, bestaat bij anesthesie een verhoogd risico op aspiratie. Informeer de anesthesioloog of behandelend arts vóór een geplande ingreep over het gebruik van Mounjaro.

Diabetische retinopathie: Bij mensen met diabetes type 2 en diabetische retinopathie kan een snelle verbetering van de bloedsuikerspiegel tijdelijk leiden tot verslechtering van de retinopathie. Regelmatige oogcontrole is bij deze patiënten van belang.

Galstenen: Cholelithiasis en cholecystitis zijn gemeld bij gebruik van tirzepatide.^[1][11]

Hartslag: Een verhoogde hartslag in rust kan optreden.

Hypoglykemie: Bij gelijktijdig gebruik van insuline of sulfonylureumderivaten bestaat een verhoogd risico op een te lage bloedsuikerspiegel (hypoglykemie, gedefinieerd als bloedglucose lager dan 3,0 mmol/L). Dosisverlaging van insuline of het sulfonylureumderivaat kan dit risico verminderen; de arts beslist hierover.

Zwangerschap en borstvoeding: Op basis van SmPC rubriek 4.6 wordt het gebruik van Mounjaro tijdens zwangerschap en borstvoeding niet aanbevolen. Vrouwen die zwanger willen worden of zwanger zijn, bespreken dit met hun arts.

Bijwerkingen kunnen worden gemeld bij Bijwerkingencentrum Lareb (lareb.nl). Bij twijfel of zorgen buiten kantooruren is de huisartsenpost het juiste aanspreekpunt; voor niet-spoedeisende vragen is de eigen huisarts de aangewezen persoon.

Bronnen: EMA EPAR Mounjaro, SmPC rubrieken 4.4, 4.6 en 4.8; Farmacotherapeutisch Kompas, tirzepatide (veiligheid en waarschuwingen).

Voor wie is Mounjaro beschikbaar in Nederland?

Mounjaro is beschikbaar voor volwassenen met een BMI van 30 of hoger, of 27 of hoger met een gewichtsgerelateerde aandoening, op recept van een arts.

In Nederland is Mounjaro voor gewichtsbeheersing beschikbaar voor volwassenen met een body-mass-index (BMI) van 30 kg/m² of hoger, of voor volwassenen met een BMI van 27 kg/m² of hoger in combinatie met ten minste één gewichtsgerelateerde aandoening, zoals hoge bloeddruk, slaapapneu of dyslipidemie.^[1][2] Dit zijn de criteria zoals vastgelegd in de door de Europese Commissie goedgekeurde indicatie (SmPC rubriek 4.1), gepubliceerd via het EMA EPAR en de CBG-MEB geneesmiddeleninformatiebank.

Of iemand in aanmerking komt, wordt beoordeeld door een arts. De huisarts is hiervoor het eerste aanspreekpunt. In sommige gevallen vindt verwijzing plaats naar een internist, obesitasarts of andere specialist. De arts weegt de voordelen af tegen mogelijke risico's op basis van de individuele gezondheidsgeschiedenis, andere gebruikte geneesmiddelen en eventuele contra-indicaties.

Wat betreft vergoeding: gewichtsbeheersingsmiddelen vallen in Nederland op dit moment niet standaard onder de basisverzekering.^[7][8] De meeste mensen betalen Mounjaro voor gewichtsverlies zelf. Het Zorginstituut Nederland beoordeelt periodiek de vergoedingsstatus van geneesmiddelen; het actuele standpunt is te raadplegen via de website van het Zorginstituut Nederland. Het is raadzaam ook de eigen zorgverzekeraar te raadplegen en de informatie in het Farmacotherapeutisch Kompas te controleren.

Online aanbieders van geneesmiddelen aan Nederlandse consumenten moeten geregistreerd zijn bij het CIBG, de uitvoeringsorganisatie van het ministerie van Volksgezondheid. Het register is te raadplegen via aanbiedersmedicijnen.nl. Koop nooit receptplichtige geneesmiddelen zonder recept of via niet-geregistreerde aanbieders, omdat de kwaliteit en veiligheid dan niet gewaarborgd zijn.

Bronnen: EMA EPAR Mounjaro, SmPC rubriek 4.1; CBG-MEB geneesmiddeleninformatiebank, Mounjaro; Zorginstituut Nederland, standpunt vergoeding geneesmiddelen voor gewichtsbeheersing; Farmacotherapeutisch Kompas, tirzepatide (kosten en vergoeding); NHG-Standaard Obesitas.

Scientific References

1. Mounjaro (tirzepatide) – Productinformatie (SmPC), Nederlandstalige versie.
2. Afslankmedicijnen – Mounjaro. College ter Beoordeling van Geneesmiddelen.
3. Tirzepatide.
4. NHG-Standaard Obesitas.
5. Alvleesklierontsteking en GLP-1-agonisten.
6. Mounjaro EPAR – Public Assessment Report.
7. GVS-advies tirzepatide (Mounjaro®) voor de behandeling van obesitas.
8. Obesitaszorg en zorg bij overgewicht.
9. Zorginstituut: obesitasmedicijnen eerst beschikbaar voor mensen met hoogste ziektelast.
10. Achieving the triple endpoint of body weight reduction thresholds, systolic blood pressure reduction ≥5 mmHg and non-HDL cholesterol <130 mg/dL with tirzepatide in people with obesity: A post hoc analysis from the SURMOUNT trials.
11. Risk of biliary diseases in patients with type 2 diabetes or obesity treated with tirzepatide: A meta-analysis. Journal of Diabetes Investigation.
12. Safety issues of tirzepatide (pancreatitis and gallbladder or biliary disease) in type 2 diabetes and obesity: a systematic review and meta-analysis. Frontiers in Endocrinology.

Frequently Asked Questions