Mounjaro afvallen: hoeveel kilo per week?

Hoeveel kilo per week afvallen met Mounjaro is een veelgestelde vraag, maar het antwoord is niet eenvoudig in één getal te vatten. Klinische studies tonen aan dat tirzepatide bij veel mensen leidt tot aanzienlijk gewichtsverlies over meerdere maanden, maar het wekelijkse tempo verschilt sterk per persoon, per fase van de behandeling en per dosering. In dit artikel leest u wat de wetenschap zegt, welke factoren het tempo bepalen, wat de belangrijkste bijwerkingen zijn en wanneer Mounjaro in aanmerking komt.

Hoeveel kilo per week kun je afvallen met Mounjaro?

Er is geen vaste hoeveelheid kilogrammen per week: het gewichtsverlies varieert per persoon en fase, en klinische studies rapporteren uitkomsten als procentueel verlies over 72 weken, niet als wekelijks getal.

Klinische onderzoeken laten zien dat mensen die Mounjaro (tirzepatide) gebruiken gemiddeld een aanzienlijk percentage van hun lichaamsgewicht kunnen verliezen over een behandelperiode van meerdere maanden, maar het tempo per week varieert sterk per persoon en per fase van de behandeling. De SmPC van Mounjaro, raadpleegbaar via de CBG geneesmiddeleninformatiebank, rapporteert uitkomsten als procentueel gewichtsverlies over langere perioden (zoals 72 weken), niet als een vaste hoeveelheid kilogrammen per week. Een wekelijks getal is dan ook een afleiding van groepsgemiddelden en geen labelclaim.

Mounjaro is een geneesmiddel dat door de Europese Commissie is goedgekeurd op basis van een positief advies van het EMA.^[1][4] In Nederland is het beschikbaar als een meervoudig-dosis KwikPen; het exacte aantal doses per pen en de presentatie kunnen per verpakking verschillen en staan beschreven in de bijsluiter die raadpleegbaar is via de CBG geneesmiddeleninformatiebank.

Het is belangrijk te begrijpen dat het gewichtsverlies niet lineair verloopt. In de beginfase, wanneer de dosis nog laag is en het lichaam aan het middel went, is het gewichtsverlies doorgaans bescheidener. Naarmate de onderhoudsdosis wordt bereikt en de behandeling langer duurt, kan het tempo variëren of afvlakken. Na verloop van tijd bereiken de meeste mensen een nieuw gewichtsevenwicht.

Snel gewichtsverlies kan gepaard gaan met verlies van spiermassa en andere ongewenste effecten. De behandelend arts bepaalt samen met de patiënt wat een realistisch en veilig tempo is. Verwachtingen afstemmen op de individuele situatie is een essentieel onderdeel van de begeleiding.

Wat zeggen klinische onderzoeken over gewichtsverlies met tirzepatide?

In SURMOUNT-1 verloren deelnemers op 15 mg tirzepatide gemiddeld circa 20,9 procent van hun lichaamsgewicht na 72 weken, behaald in combinatie met leefstijlbegeleiding.

In het SURMOUNT-1 onderzoek, een grote gerandomiseerde klinische studie bij volwassenen met obesitas of overgewicht zonder diabetes type 2 (gepubliceerd in the New England Journal of Medicine, Jastreboff et al. 2022), verloren deelnemers die de hoogste dosis tirzepatide (15 mg per week) kregen gemiddeld ongeveer 20,9 procent van hun lichaamsgewicht na 72 weken behandeling, vergeleken met circa 3,1 procent in de placebogroep. Dit zijn gemiddelden over een grote groep; individuele resultaten liepen aanzienlijk uiteen.

Bij deelnemers met diabetes type 2 (SURMOUNT-2, Garvey et al. 2023, eveneens gepubliceerd in the New England Journal of Medicine) was het gemiddelde gewichtsverlies iets lager, maar nog steeds klinisch relevant. De SmPC van Mounjaro, raadpleegbaar via de CBG geneesmiddeleninformatiebank (rubriek 5.1), beschrijft deze onderzoeksresultaten als onderbouwing voor de goedgekeurde indicaties: gewichtsbeheer bij volwassenen met een BMI van 30 kg/m² of hoger, of een BMI van 27 kg/m² of hoger in combinatie met gewichtsgerelateerde aandoeningen.^[1][2]

Deze studieresultaten zijn behaald in combinatie met een verminderd-calorisch dieet en meer lichaamsbeweging, onder gecontroleerde omstandigheden. Leefstijlveranderingen vormen een onmisbaar onderdeel van de behandeling. Resultaten uit klinische studies zijn niet automatisch overdraagbaar naar de dagelijkse eerstelijnspraktijk in Nederland, waar omstandigheden en begeleiding kunnen verschillen.

Welke factoren bepalen hoe snel je afvalt?

Startgewicht, dosering, dieet, beweging, aanwezigheid van diabetes type 2 en andere geneesmiddelen bepalen samen het tempo van gewichtsverlies met Mounjaro.

Het tempo van gewichtsverlies met Mounjaro wordt bepaald door een combinatie van biologische, gedragsmatige en medische factoren, en verschilt daardoor aanzienlijk van persoon tot persoon. Enkele belangrijke factoren zijn:

• Startgewicht en BMI: mensen met een hoger uitgangsgewicht verliezen in absolute zin vaak meer kilogrammen, maar het percentage lichaamsgewicht dat verloren gaat, is de betere maatstaf voor vergelijking.

• Dosering: de dosis wordt geleidelijk opgebouwd van 2,5 mg per week naar maximaal 15 mg per week.^[2][5] Een hogere dosis gaat doorgaans gepaard met meer gewichtsverlies, maar ook met een hogere kans op bijwerkingen.

• Dieet en beweging: de klinische studies zijn uitgevoerd in combinatie met leefstijlbegeleiding. Zonder aanpassingen in voeding en beweging zijn de resultaten minder voorspelbaar.

• Aanwezigheid van diabetes type 2: mensen met diabetes type 2 laten in studies gemiddeld iets minder gewichtsverlies zien dan mensen zonder deze aandoening.

• Andere geneesmiddelen en aandoeningen: bepaalde medicijnen, zoals corticosteroïden of antipsychotica, en aandoeningen zoals hypothyreoïdie kunnen het gewichtsverlies beïnvloeden.

Tirzepatide werkt als een dubbele agonist van de GIP- en GLP-1-receptoren. Het vermindert de eetlust, vertraagt de maaglediging en beïnvloedt de energiehuishouding. Dit werkingsmechanisme is beschreven in de SmPC (rubriek 5.1) en in het Farmacotherapeutisch Kompas. De respons op dit mechanisme verschilt per persoon, wat de variatie in uitkomsten verklaart.

Bijwerkingen en veiligheid: wat moet je weten voor je begint?

De meest voorkomende bijwerkingen zijn maagdarmklachten; ernstige waarschuwingen betreffen acute pancreatitis, dehydratie, hypoglykemie bij combinatie met insuline en vertraagde maaglediging.

De meest voorkomende bijwerkingen van Mounjaro zijn maagdarmklachten, waaronder misselijkheid, diarree, braken en obstipatie. Deze treden vooral op bij het starten van de behandeling of bij dosisverhoging en nemen bij de meeste mensen na verloop van tijd af. De geleidelijke dosisopbouw is mede bedoeld om deze klachten te beperken.

Belangrijke waarschuwingen en bijwerkingen die in de SmPC (rubrieken 4.4 en 4.8) worden vermeld, zijn onder andere:

• Acute pancreatitis: gevallen van acute pancreatitis zijn gemeld bij gebruik van tirzepatide.^[2][7] Aanhoudende, ernstige buikpijn, al dan niet uitstralend naar de rug, is een reden om direct medische hulp te zoeken. Bel in geval van een noodsituatie 112.

• Dehydratie en nierschade: maagdarmklachten kunnen leiden tot vochtverlies. De SmPC waarschuwt voor het risico op dehydratie en daarmee samenhangende (acute) nierschade; voldoende vochtinname is belangrijk.

• Hypoglykemie bij combinatie met sulfonylureumderivaten of insuline: bij mensen met diabetes type 2 die naast tirzepatide ook een sulfonylureumderivaat of insuline gebruiken, is het risico op een te lage bloedglucose (hypoglykemie) verhoogd. De behandelend arts kan de dosis van deze middelen aanpassen.

• Galstenen en galgangsproblemen: gewichtsverlies zelf verhoogt het risico op galstenen; dit risico is ook beschreven bij gebruik van tirzepatide.

• Hartslag: een lichte stijging van de hartslag is waargenomen in studies.^[3][1]

• Diabetische retinopathie: bij mensen met diabetes type 2 kan een snelle verbetering van de bloedglucoseregulatie tijdelijk een verslechtering van bestaande diabetische retinopathie veroorzaken.^[2] Dit staat beschreven in de SmPC.

• Ernstige maagdarmaandoeningen: tirzepatide wordt afgeraden bij mensen met ernstige maagdarmaandoeningen, waaronder ernstige gastroparese, vanwege de vertragende werking op de maaglediging.^[2][5]

• Anesthesie en sedatie: de vertraagde maaglediging kan het risico op aspiratie verhogen rondom algehele anesthesie of diepe sedatie. Informeer de behandelend arts of anesthesist tijdig over het gebruik van tirzepatide.

• Schildklierveranderingen: in dieronderzoek zijn schildkliertumoren gevonden; de relevantie voor mensen is nog niet vastgesteld. Bij een voelbare zwelling in de hals of slikklachten is overleg met de huisarts aangewezen.

Het gebruik van Mounjaro tijdens zwangerschap en borstvoeding wordt afgeraden; vrouwen die zwanger willen worden, dienen de behandeling tijdig te stoppen en hierover met hun arts te overleggen.

Bijwerkingen kunnen worden gemeld bij Bijwerkingencentrum Lareb, het Nederlandse centrum voor geneesmiddelenbewaking. Bij twijfel of zorgen over bijwerkingen buiten kantooruren is de huisartsenpost het juiste aanspreekpunt.

Wanneer komt Mounjaro in aanmerking en wie beslist daarover?

Mounjaro is goedgekeurd bij een BMI van 30 of hoger, of 27 of hoger met een gewichtsgerelateerde aandoening; de behandelend arts beslist over geschiktheid en Mounjaro valt doorgaans buiten de basisverzekering.

Mounjaro komt in aanmerking als aanvulling op een verminderd-calorisch dieet en meer lichaamsbeweging bij volwassenen met een BMI van 30 kg/m² of hoger, of bij een BMI van 27 kg/m² of hoger wanneer er sprake is van ten minste één gewichtsgerelateerde aandoening, zoals hypertensie, dyslipidemie, obstructief slaapapneu of diabetes type 2. Dit zijn de door de Europese Commissie goedgekeurde indicaties, zoals beschreven in de SmPC die raadpleegbaar is via de CBG geneesmiddeleninformatiebank.

De beslissing of Mounjaro geschikt is voor een individuele patiënt, ligt bij de behandelend arts. De huisarts of specialist beoordeelt de medische voorgeschiedenis, eventuele contra-indicaties, andere geneesmiddelen en de persoonlijke situatie. Zelfmedicatie of gebruik zonder medische begeleiding is niet verantwoord.

In Nederland valt Mounjaro voor gewichtsbeheer in de meeste gevallen buiten de basisverzekering, wat betekent dat patiënten de kosten doorgaans zelf dragen.^[8][9] Toelating door de Europese Commissie is niet hetzelfde als vergoeding. Het Zorginstituut Nederland beoordeelt of en onder welke voorwaarden vergoeding via de basisverzekering mogelijk is; de actuele vergoedingsstatus en eventuele gevolgen voor het eigen risico dienen te worden nagevraagd bij de zorgverzekeraar of de behandelend arts.

Wie overweegt om met een arts te spreken over gewichtsbeheer, kan daarvoor terecht bij de eigen huisarts. De NHG-standaard Obesitas biedt huisartsen een kader voor de begeleiding van mensen met overgewicht en obesitas, waarbij leefstijlinterventie de basis vormt en medicamenteuze behandeling een aanvullende optie kan zijn binnen een bredere aanpak. Het Farmacotherapeutisch Kompas biedt praktische informatie over de plaatsbepaling van tirzepatide in de behandeling.

Frequently Asked Questions